kun je
ooit het woord nooit uitspreken
zonder die lange tijd te delen in blokken
waarbinnen de seconden wegtikken

kun je
ooit in de leegte van je hoofd duiken
zonder op de gedachte te stuiten
dat er in dat vacuüm niets is

kun je
ooit jezelf van binnen naar buiten keren
om te tonen wat je hebt willen tonen
al die tijd dat je nooit zei en niets dacht

kun je dat

Een gedicht dat in z’n oervorm al begin jaren negentig ontstond, en met kleine aanpassingen in 2010 is opgenomen in de bundel Dagelijks brood ter gelegenheid van mijn deelname aan poëziefestival Dichters in de Prinsentuin 2010.